بنیک و بد زیان و سود خویشی

چو هر دم می رسد صد تیر انکار

چو نمرودت بدین گردنده پرگار

تو پس در کار خود نمرود خویشی

توئی در بند افزونی بمانده

ملایک غرق بی چونی بمانده

چوعمرت رفت آخر چون کنی تو