نشان راستی دل بود آن

که در دوزخ رود او باشد و بس

اگر تیغ زبانش چون زبانه

شود چون رمح خطی راست خانه

که دل را اولین منزل بود آن

درین مجلس بزرگان جهان را

چو خاموشی شرابی نیست جان را