کرا دیدی کزو گوئی سخن باز

بزرگی بود می گفت و شنود او

بسی گرد جهان گردیده بود او

یکی گفتش که ای دانای دمساز

چنین گفت او که گشتم هفت اقلیم

ندیدم در جهان جز یک کس و نیم

یکی آن بود مانده در پسی او