بیاورد رومی کنیزک چهل

برو آفرین کرد مرد کهن

بفرمود تا سعد گوینده تفت

سوی کلبه مرد نخاس رفت

همه از در کام و آرام دل

دو بگزید بهرام زان گلرخان

که در پوستشان عاج بود استخوان