ز خود بیخود شد و در خاک افتاد

ز دین بیزار شو دینار بستان

بیفکن خرقه و زنار بستان

چو این سر در دل آن پاک افتاد

چو با خویش آمد آن از خویش رفته

وجود از پس خرد از پیش رفته

فغان در بست و گفتا ای الهم