یکی همیان زر خادم بدو داد

نهفته خادمی را گفت آنگاه

مرا از نعره او باز خر زود

وگر خرجت شود بسیار زر زود

ستد چون بدره شد تن را فرو داد

زبیده گفت هان او را بدانید

بسی سیلی بروی او برانید