بشه گفتا مرا رازی نهانست

بود بعد من او قایم مقامم

چو بشنود این سخن مرد یگانه

ز چشمش گشت سیل خون روانه

که آن هم از شگفت این جهانست

اگر پیمان رسد از شهریارم

بگویم ور نه هم در پرده دارم