بگفتم درد خود دیگر تو دانی

نه یکدم از بهشتم یاد آید

نه از دوزخ مرا فریاد آید

مرا قرب تو باید جاودانی

خطاب آمد ز اوج آشنائی

که چون گریان برای شوق مائی

کنون خوش می گری و می گری زار