چنین نقلست ازان قوم جگر سوز

که کاری می نگردد دیر ما را

کنون سالی هزاری نه بعلت

بفضل این خلق را دادیم مهلت

که می گریند این مدت شب و روز

چو این سالی هزار آید بسرشان

ز حضرت مهلتی باید دگرشان