که می گریند این مدت شب و روز

کنون سالی هزاری نه بعلت

بفضل این خلق را دادیم مهلت

چنین نقلست ازان قوم جگر سوز

چو این سالی هزار آید بسرشان

ز حضرت مهلتی باید دگرشان

دوی دیگر ز حق مهلت ستانند