به باطن هرچه بتوان کرد میکن

بطراری و دستانش بدست آر

ندیدی آنکه رستم از گزستان

چه با اسفندیاری کرد دستان؟

بظاهر ترک خواب و خورد میکن

بدستان و بحیلت پیش می رو

بصدق معرفت بیخویش می رو