در آنجا لیلی ومجنون نشسته

مگر یک روز مجنون در نشاطی

نشسته بود در پیش رباطی

یکی دیوار بود از گج ببسته

خوشی می گفت اگر عمری دویدم

هم آخر هر دو را با هم بدیدم

مگر در خواب می بینم من اکنون