بپیوستی چو مروارید در هم

بلطف طبع او مردم نبودی

که هر چیزی که از مردم شنودی

همه در نظم آوردی بیک دم

چنان در شعر گفتن خوش زبان بود

که گوئی از لبش طعمی در آن بود

پدر پیوسته دل در کار اوداشت