پسر بنشست در دیوان شاهی

که می داند که بودن تا بکی داشت

کسی کآمد چرا رفتن ز پی داشت

پدر چون شد بایوان الهی

بعدل وداد کردن در جهان تافت

جهان از وی دم نوشیروان یافت

رعیت را و لشکر را درم داد