دهانی داشت همچون لعل سفته

که با بادام نقدش در میان بود

صف مژگانش صف کردی شکسته

بزخم تیرباران از دو رسته

درو سی در ناسفته نهفته

یکی گر سفته شد لعل دهانش

نبود آن جز بالماس زبانش