گل از غنچه بصد غنج و بصد ناز

بهشتی نقد او را در حوالی

همه شب می نخفت از عشق بلبل

طریق خارکش می گفت با گل

شکر خنده بسی می کرد آغاز

چنان آمد که طفلی مانده در خون

گل سرخ از قماط سبز بیرون