دل خود وقف یک یک موی اودید

گهی برداشتی چون بلبل آواز

گهی چون گل گرفتی شیوه و ناز

بدان خوبی چو دختر روی اودید

درآمد آتشی از عشق زودش

بغارت برد کلی هرچه بودش

چنان آن آتشش در جان اثر کرد