ازین زخم ننگی شدی گوهرم

چنین گفت کای بی خرد چنگ زن

چه بایست جستن به من برشکن

اگر کند بودی گشاد برم

چو او زیر پای هیون در سپرد

به نخچیر زان پس کنیزک نبرد