چو زلفش دلربائی حلقه ور شد

شود هر ذره صد ماه پاره

هلال عارضش چون هاله انداخت

مه نو از غمش در ناله انداخت

بهر یک حلقه صد جان در کمر شد

سوادی یافت مردم نرگس او

ازان شد معتکلف در مجلس او