چو آزادیم ازان سرو سهی نیست

فلک در زیر زین سی کوکب او

ز سیبش بر بهی کردم روانه

ازین شکل صنوبر نار دانه

بهی شد رویم و روی بهی نیست

کنون ای دایه برخیز و روان شو

میان این دو دلبر در میان شو