چرا این نیم جان در تو نبازم

وگرنه تیغ گیر وقصد جان کن

بنقد از نعمت ملک جهانی

نمی بینم کنون جز نیم جانی

که بی تو من ز صد جان بی نیازم

دلم بردی وگر بودی هزارم

نبودی جز فشاندن بر تو کارم