چو او گور و شیر دلاور بکشت

به تندی به شست سه پر زد گره

دل گور بردوخت با پشت شیر

پر از خون هژبر از بر و گور زیر

به ایوان خرامید تیغی به مشت

دگر هفته نعمان و منذر به راه

همی رفت با او به نخچیرگاه