مگر میگشت روزی در چمنها

بهانه بود در راه آن غلامش

بآخر دختر عاشق در آن سوز

بزاری شعر می گفتی شب و روز

خوشی می خواند این اشعار تنها:

الا ای باد شبگیری گذر کن

ز من آن ترک یغما را خبر کن