نهاد آن سرخ سقا را هم آنگاه

یکی سقاش بودی سرخ روئی

که هر وقت آبش آوردی سبوئی

بجای ترک یغما خاصه چون ماه

برادر را چنان در تهمت افکند

که بر خواهر نظر بی حرمت افکند

چو القصه ازین بگذشت ماهی