چو رایش مرتفع چتر و کلاهش

ز دیگر سوی حارث با سپاهی

ز دروازه برون آمد پگاهی

چو بخت او جوان یکسر سپاهش

ظفر می شد ز یک سو حلقه در گوش

ز یک سو فتح و نصره دوش بر دوش

سپه القصه افتادند در هم