چو تیغش خصم را چون گل بخون شست

شده از شاخ رمحش پاره پاره

چو تیغی بر سر آمد از کرامت

فرو شد فتنه را سر تا قیامت

گل نصرت ز تیغ او برون رست

چو تیرش سوی چرخ نیلگون شد

ز چشم سوزن عیسی برون شد