چومار رمح را در کف به پیچیم

جگر از شیر غران بر کشم من

چو تیغ آتش افشانم دهد تاب

ز بیمش زهره آتش شود آب

نیاید هیچکس در صف بهیچم

اگر سندانم آید پیش نیزه

شود از زخم زخمم ریزه ریزه