چو بادآرم عدو را روی ب رخاک

چو مرغ تیر من از زه درآید

ز حلق مرغ گردون زه برآید

چو بگشایم کمند از روی فتراک

بتازم رخش و بگشایم در فصل

که من در رزم رستم، رستمم ز اصل

بگفت این و چو مردان بر نشست او