کجا می شد دل او آرمیده

که در یک چشم زخمش نیز جان سوخت

نبودش چشم زخمی خواب و آرام

که بر سر داشت زخمی آن دلارام

یکی نامه نوشت از خون دیده

چنین آورد در نظم آن سمن بوی

که بشنو قصه گنگی سخن گوی