چو سرگردانیم میدانی آخر

که نه شب بوده ام بی سوز نه روز

میان خاک در خونم مگردان

سراسیمه چو گردونم مگردان

بخونم در چه می گردانی آخر

چو میدانی که سرمست توام من

ز پای افتاده از دست توام من