مبادا که خم آورد ماه تو

همان نیزه داران پرخاشجوی

بدو گفت منذر که ای شهریار

بتو شادمانم چو گلبن به بار

وگر سست گردد کمرگاه تو

هم انگه چون منذر به ایوان رسید

ز بهرام رایش به کیوان رسید