چو بودش یاد شعر دختر کعب

چه می گویم بهشتی بد دلفروز

مگر از رودکی شه شعر درخواست

زبان بگشاد آن استاد و برخاست

همه بر خواند و مجلس گرم شد صعب

شهش گفتا بگو تا این که گفتست

که مروارید را ماند که سفتست