زمانی خوردن و خفتن ندارد

که شعر دختر کعبست ای شاه

بصد دل عاشقست او بر غلامی

در افتادست چون مرغی بدامی

بجز بیت و غزل گفتن ندارد

اگر صد شعر گوید پر معانی

بر او می فرستد در نهانی