بریزد خون او برجایگاهی

ولی پیوسته می جوشید جانش

نگه می داشت پنهان هر زمانش

که تا بر وی فرو گیرد گناهی

هر آن شعری که گفته بود آن ماه

فرستاده بر بکتاش آنگاه

نهاده بود در درجی باعزاز