رفیقی داشت بکتاش سمن بر

فرستاده بر بکتاش آنگاه

نهاده بود در درجی باعزاز

سرش بسته که نتوان کرد سرباز

چنان پنداشت کان درجیست گوهر

سرش بگشاد وآن خطها فرو خواند

به پیش حارث آورد و برو خواند