نه نیکوئی تو، او نیکونهانست

اگرچه تو نکوئی ای نکوبین

چو تو عکسی، نه خود، آن او بین

به بین احوال خود تا بر چه سانست

تو خود را منگر و این جان و تن را

نهاد او نگر نه خویشتن را