وگر یوسف جمال خود بدیدی

جمال خود معائینه ندیدی

وگر برخاستی آئینه از راه

که گشتی از جمال خویش آگاه

ترنج و دست را بر هم بریدی

چو روی او عیان او نمی شد

ز عشق خویش جان او نمی شد