چنان در زر وجودش گشت خاموش

بسی جستم ولی گردش ندیدم

ندانم تا چه افتاد و کجا شد

نمی بینم مگر از چشم ما شد

که می شد قرب سی سالش فراموش

کسی کو جاودانه محو زر شد

ز خود هرگز نداند با خبر شد