که او را نیز گوئی این عمل بود

تو با این جمله ملک و پادشاهی

چو درویشان چرا نان پاره خواهی

نه بینی آنکه محمود ازل بود

ز دریاهای بی پایان صفت داشت

جهان پر عارف و پر معرفت داشت

رها کرد آن همه از بهر آدم