بتو وام خودت را من دهم باز

چو نان و آب جستم از در تو

شدم بی این و بی آن از بر تو

که از تو مال و نفس خود خرم باز

منم با این همه مشتاقت و دوست

اگر مشتاق من باشی تو نیکوست

عزیزا می ندانم کین چه کارست