چرادر بند هر بیچاره باشم

بنو هر ساعتم جانی فرستد

ز غیبم هر نفس خوانی فرستد

چو من از غیب روزی خواره باشم

دلی درس لدنی نرم کرده

نخواهد خوردنی گرم کرده

منم وحشی صفت در گوشه بی کس