چو این وحشی ز حمزه بیقرارست

نخواهد خوردنی گرم کرده

منم وحشی صفت در گوشه بی کس

ز عالم مردی حمزه مرا بس

مرا با حمزه و وحشی چه کارست

چو من محبوس این پیروزه بامم

بدنیا در یکی خانه تمامم