درین دریا نه خاموشی نه گفتار

نه خامش می توان بودن، بیندیش

چو دریائیست این دو چشم و جانی

نه سر پیدا ونه بن نه میانی

نه ساکن بودنت لایق نه رفتار

جوانمردا تو چندین پیچ پیچی

چگونه می بری چون هیچ هیچی