چنان کو چماند بباید چمید

دلی را پر از مهر دارد سپهر

دلی پر ز کین و پر آژنگ چهر

جهاندار گیتی چنین آفرید

ازین پس ترا هرچ آید به کار

ز دینار وز گوهر شاهوار

فرستم نگر دل نداری به رنج