فراوان بوده و نابوده گفتم

کسی عاشق بود کز پای تا فرق

چوگل در خون شود اول قدم غرق

خداوندا بسی بیهوده گفتم

اگرچه جرم عاصی صد جهانست

ولی یک ذره فضلت بیش ازانست

چو ما را نیست جز تقصیر طاعت