سر تشویش بر زانو نهی تو

اگر آگه شوی ای مرد مهجور

که ازنزد که ماندی این چنین دور

ز حسرت داغ بر پهلو نهی تو

اگر شایسته راه خدا را

بکلی میل کش چشم هوا را

چو نابینا شود چشم هوایت