اگر آگنده از سیم و زر گنج

درین پستی چه سازی کاخ و منظر

چو جسمت سوده خواهد گشت در خاک

سر منظر چه افرازی بر افلاک

نخواهی خورد یک دم آب بی رنج

غم خود خور که کس را ازتو غم نیست

چه می گویم ترا حقا که هم نیست