تو یک دل داری ای مسکین و صد بار

ولی بیننده را چشمست احول

دو می بینی یکی را و دو صد صد

چه یک چه دو چه صد، جمله توئی خود

بیک دل چون توانی کرد صد کار

ترا اندوه نان و جامه تا کی

ترا از نام و ننگ عامه تا کی