و گر بی آسمان بودی ستاره

کزو آید نباتی زندگانی

چو این مایه نبودی رستنی را

نبودی جانور روی ز می را

جهان پر نور بودی هامواره

فروغ نور ظلمت را ز دودی

پس این کون و فساد ما نبودی