سراسر آدمی را شد مسخر

غرض زیشان همه خود آدمی بود

که اورا فصلهای مردمی بود

نبات عالم و حیوان و گوهر

چو او را پایه زیشان بر تر آمد

تمامی را جهانی دیگر آمد

بدو داده است ایزد گوهر پاک